مبخلفش بقلم ساره رجب حلمي
الجزء الأول
بقلم سارة رجب حلمي
معرفش ابويا كان بيفكر فى ايه لما سمانى نبع وكانلى من إسمى نصيب كبير انا نبع حنان مش لاقيه حاجه أحطه فيها على رأى جوزى أرض بور وده لإنى مبخلفش.
متجوزة بقالى 10 سنين ولسه معرفش إحساس الحمل والأمومه.
كل واحده حامل أو معاها أطفال بتتدارى منى وكإنى هخطفهم منها كل اللى عايزة أقوله بس للستات اللى انا منهم إرحمونى ده احنا ستات وغلابه زى بعض ومش المفروض انتو اللى تيجوا عليا.
أااه نفسي أخلف ونفسي يبقى معايا أطفال زيكم بس عمرى ماهبص لنعمه فى إيد غيرى وأحسدها.
ولازم كمان تعرفوا إن حملكم او ولادكم اللى فى إيديكم نعمه من ربنا بيديها لناس ويمنعها عن ناس يعنى مش عشان إنتو شاطرين وبتعرفوا تخلفوا.
انا بقول الكلام ده لكل واحده قابلتها فى حياتى ودارت عنى ولادها أو قعدت تعايرنى وتحسسنى بالنقص أو جابت ولادها وقررت تغيظنى بيهم بقول الكلام ده تحديدآ لفيفي شخصيه فى حياتى حابه تشوفوها وتحكموا عليها بنفسكم.
الكلام خدنى ونسيت أعرفكم بنفسي أنا نبع 35 سنه متجوزة راضى تم ال 40 سنه بقاله شهرين هو إسمه كان لايق عليه فى الاول بس دلوقتى خلاص وانا عذراه ماهو نفسه برضو يبقى أب وسنه كبر أوى.
بعد ماخلصت طبيخ مالقتش حاجه أعملها فدخلت نمت جات حماتى وفضلت تخبط عليا وانا نومى تقيل شويه فمقومتش على طول فين وفين على ماسمعت خپطها وقومت فتحتلها.
فايزة كلللل ده عشان تفتحيلى
نبع معلش كنت نايمه وانتى عارفه نومى تقيل شويه.
فايزة مش لو كان معاكى حتة عيل كان زمانه قام فتحلى بدل اللطعه دى على الباب.
نبع بضحك يلا الحمدلله ماهو مش بالإيد يا حماتى.
فايزة أمال بإيه ياختى ماتشوفى الستات بيعملوا إيه واعملى زيهم
نبع ليه محسسانى إنى قادرة أخلف ومش عايزة وليه محسسانى إن نفسكم تشوفولنا عيل أكتر منى
فايزة كل اللى هتقوليه مالناش ذنب فيه إبنى كبر وعمره جرى من غير مايبقاله عزوة أمال كنا بنجوزهولك ليه
نبع الدكاترة قالوا
إننا معندناش حاجه ومفيش سبب يمنع يعنى مش ذنبى. انا ھموت من غير ماشوفله حتة عيل طول ماحنا مستنيين العيل ده منك على رأى المثل يامستنى السمنه من بطن النمله عمرك ماهتقلى.
سابتنى وخرجت وهى بتحلف
ولما راضى جه لاقيته عارف بكلام أمه وإتصدمت لما قالى....
يتبع
فايزة يبقى من اللحظه دى أنا إبنى ماټ ومتدخلش بيتى ده
تانى أبدآ ولو دخلته تبقى جاى عشان تقولى أدورلك
خرج وسابها وجالى البيت حزين من اللى حصل.
نبع مش عايزة أشوفك حزين كده أبدآ ياراضى
راضى ماهو كله بسببك انا مش عايز بس ده مش معناه إنى مرتاح ومبسوط انا تعبت ونفسي ابقى أب.
نبع بدموع ازاى الكلام ده يجى منك انت وانت سامع كلام الدكاترة كويس وهما بيقولوا انى مفيش حاجه تمنعنى.
راضى پغضب اسكتى بقى مش عايز اسمع اى كلام واطلعى من وشي سبينى باللى انا فيه.
خرجت من الاوضه ودموعى على خدى مش عارفه اعمل ايه طب احلها ازاى يارب فضلت ادعى انى لو مخلفتش اموت مش قادرة اعيش فى العڈاب ده اكتر من كده عايشه وكإنى مرتكبه ذنب وهفضل ادفع تمنه طول عمرى نمت على كنبة الانتريه ودموعى ووجعى مش بيفارقونى على فكرة مفيش جديد النهاردة
فتحت عينى على ضوء قوى داخل من الشباك قومت وكل حته فى جسمى مكسرة من النوم على الكنبه كان ممكن انام فى اوضة الاطفال بس انا من سنين وانا مقررة مدخلش الاوضه دى ابدآ دخولها بيوجعنى ويعذبنى وزى مانتو شايفين حياتى وانى مش ناقصه.
دخلت الحمام اتوضيت وطلعت صليت الصبح ودخلت حضرت الفطار كان راضى صحى من النوم ودخل الحمام وخرج وناديتله عشان
يفطر قبل ماينزل لشغله
نبع يلا الفطار جاهز
بصلى بنظرة كلها استحقار وهو بيقول مين ليه نفس ياكل! بالذمه انتى عندك ډم عشان تقومى تعملى اكل وطبعآ هتقعدى تدبيها ولا كإن فى حاجه.
حسيت الډم وصل لدماغى وبقى بيغلى مابقتش عارفه ارد عليه سيبت كل حاجه ودخلت نمت على السرير جه ورايا بعصبيه كانت باينه فى كل خطوة بيخطيها وبدأ يزعق بصوت عالى
راضي انتى انسانه مستفزة ومعندكيش ډم انتى جايبه البرود ده كله منيييين احنا حياتنا بتخلص ولسه مشوفناش ضفر عيل وانتى البرود راكبك.
اتنفضت فى مكانى بعد مابقيت مش قادرة استحمل منه كلام وبدأت ارد عليه بزعيق وصوتى طالع مخڼوق بدموع حبساها بصعوبه
نبع انت راجل فى قلبه ذرة ايمان بالله انت تعرف ربنا اصلا! لوتعرف ربنا هترضى بنصيبك وهتحمده ويمكن لما تعمل كده ساعتها يرزقك بس باللى انت بتعمله ده عمرك ماهتشوف عيال سواء منى او من غيرى بتحملنى ذنب انت عارف كويس انى معملتوش هو انا ممكن احمل وانا اللى مانعه نفسي! ولا كلام امك لعب فى دماغك وخلاص بقى ناوى تنفذ وعشان كده بتقرفنى فى الاول
راضى انا لو عايز اعمل حاجه هعملها مش هخاف ولا هاجى اقرفك قبل ماعمل زى مابتقولى
نبع وانا مفيش فى ايدى اى حاجه
اعملها خاااااالص وبجيبلك من الآخر عشان متفتحش معايا الموضوع ده تانى خالص لو ربنا كرمنا هفرح زيي زيك ومش خلفت بشطارتى ده كرم من ربنا وبس ولو مكرمناش هحمده على كل حال وهستنى لما يكرمنى ومش هيأس من فضله انت بقى شايف غير كده
قولتله بتحدى ايوا ده اخر كلام عندى
خرج من البيت ورزع الباب وراه كان نفسي اقوله لأ مش اخر كلام وانا مش عايزاك تعمل كده ابدآ بس انت اللى اضطرتنى اقول كده من كتر ضغطك
عليا بس رجعت وافتكرت كل كلمه قولتها لو ربنا مكرمنيش هحمده واشكر فضله ولو كرمنى هفرح ومش هيبقى بشطارتى ده هيبقى بفضل من ربنا ولازم اقول كده فى مسألة انه انا طلبت منه يتجوز ولازم احمد ربنا فى السراء والضراء.
سمعت الباب بيخبط خبطه عرفاها كويس جدآ دى فيفي ياترى جايه عشان توجعنى بإيه النهارده ! فيفى اصغر منى ب سنين ومعاها 4 عيال أصلها جابتهم ورا بعض زى مابتقول وعلى كلامها انها ناويه تجيب تانى عشان بتحب العيال وجوزها بيفرح اوى لما بيعرف انها حامل عشان بيحب العزوة وعايز يبقاله سند لما يكبر فيفى بتحب تكلمنى عن العيال والخلفه وتحكى كتير فى الموضوع ده بس لو
شوفت عيل من عيالها بتتصرف وكإنى حدايه وعيالها كتاكيت وبتبدأ تتصرف تصرفات زى ماكون بنظرة منى هتتحرم من عيالها مثلآ وبرغم كده مابتبطلش تجيلي ومبتبطلش تحكيلى عن الخلفه واهميتها فى حياة الراجل والست.
فيفى لسه بتخبط عليا ده طبعها عشان بتبقى عارفه انى ساعات كتير بتهرب منها
النبى وصى على سابع جار وعشان كده هقوم افتحلها واسيبها ټحرق دمى زى ماهى عايزه عشان تكمل يومها بسعاده.
فتحت الباب فبصتلى وضحكت ضحكه صفرا من ضحكاتها المميزه وسألتنى سؤال غريب اوى
فيفى صباح الخير يا نبع ياحبيبتى مالاقيش عندك دوا سخونيه بس يكون بتاع اطفال الله يخليكى
ابتسمت وانا بقولها لا للاسف مانتى عارفه بقى معنديش عيال
فيفى وهى عايشه فى دور الصعبنيات اصل الواد ياعينى سخن مولع عشان بيسنن مانتى ماجربتيش العيل لما يكون بيسنن بيحصله ايه دول بيتبهدلوا وبيبهدلوا امهم معاهم سخونيه واسهال بقى وحاجه صعبه
رديت وانا لسه محافظه على ابتسامتى ربنا يشفيه ويكون فى عونك.
فيفي هههههه ياختى مش عيان بقولك بيسنن ده انتى محتاجه دروس عشان تفهمى الحاجات دى بدل مانتى بتقولى اى حاجه كده كان ممكن اديكى دروس يانبع ياحبيبتى وافهمك بس مالهاش لازمه بقى متأخذنيش يانبع ده انا
برمى الكلام
كده من غير ما اخد بالى يلا هسيبك بقى واروح للعيال زمانهم بيدوروا عليا والواد الصغير مفطور من العياط
نبع طب ودوا السخونيه
فيفي هبعت اى حد يجيبلى.
ابتسمتلها لاخر مرة وانا بقفل الباب بالرغم من انى ببقى عارفه اللى هيحصل واللى هسمعه كويس بس منكرش انى بتوجع بس هرجع تانى لنقطه البدايه فى ايدى ايه اعمله
عدا حوالى اسبوع مابين كلام ېحرق الډم من راضى ومن فيفي اللى مداومه على زيارتى ورمي الكلام اللى كله معايرة.
لحد مافى يوم دخل عليا راضى وبدأ يتكلم بهدوء غير كل مرة وكان باصص فى الارض عينيه كانت رافضه تيجى فى عينى وبيقولى انه لازم يتكلم معايا فى موضوع مهم قلبى اتقبض من هيأته وطريقته الغريبه لأ ياراضى زعقلى واټخانق معايا زى كل يوم وبلاش طريقتك الهاديه دى اللى بتحسسنى انى هسمع أسوأ كلام فى حياتى وأصعب من المعايرة بقلة الخلفه.
الفصل الثالث ....
فضلت ساكته وبصاله وقلبى مړعوپ مستنيه اللحظه اللى هيتكلم فيها واسمع اكتر كلام خاېفه اسمعه ايوا عارفه انه هيبقى كده...
بدأ يتكلم بعد ماقعدنا وهو لسه باصص فى الارض ومتوتر وبيحرك إيده بحركات عصبيه
راضى انا عارف انى ۏجعتك مع انك مالكيش ذنب فى اى حاجه والأسوأ إنى عارف إنى لسه هوجعك وهاجى عليكى اوى بس انا دايما عارف ان عمرك ماهتتخلى عنى تحت اى ظرف وانا والله مش بستغل ده فيكى بس ساعات الظروف بتجبرنا على حاجات مكناش نتخيل نعملها.
رجع يتكلم وتوتره بيزيد ومش عارف يرتب كلماته كويس انااااا كنت عايز اقولك يانبع انيييي زى ماقولتلك الظروف بتضطرنا انناااا طب بص طب بص تعالى نتبنى طفل اتنين تلاته اللى انت عايزه ولد او بنت او الاتنين
بيحاول يهدينى وبدأ يتكلم وصوته مخڼوق بالدموع اهدى يا نبع اهددددى الامور ماتبقاش كده عشان الخلفه وبس وحياتنا مش هتتدمر انا عمرى ماهقدر اسيبك ابدآ ولو برضو مخلفتش يبقى ادينا جربنا عشان مانفضلش العمر كله فاكرين ان كان فى فرصه للخلفه من واحده تانيه ومعملناش كده وامى مش ساكته يانبع ومش هتسكت وهى خلاص لقت العروسه اللى عارفه الظروف وسبب الجوازة
رديت پصدمه لقت العروسه! وهى دورت امتى على العروسة انت مش قولتلها انك مش عايز
قالى بكل برود انه يوم ماقولتله روح اتجوز وسألنى اذا كان ده اخر كلام عندى وانا قولتله انه اخر كلام يومها راح كلم امه وقالها تدورله على عروسه
عند اللحظه دى ومبقيتش لاقيه كلام اقوله قومت بمنتهى الضعف دخلت الحمام وفتحت المياه ونزلت تحتها بكل هدومى دموعى كانت بتنزل وهى متداريه وسط المياه بقيت ببكى وبدعى ربنا انه يطلع كل ده حلم انى اكون ماعيشتش كل الاوجاع دى بجد وكل ده يطلع محصلش فيا كمية ضعف مشوفتهاش فى حياتى اللى بيتكلم عن قلة الحيله لو شافنى هيتأكد انه ميعرفش عنها حاجه انا ماليش حد ماليش اى
حد خالص ومن يوم ماتجوزنى من 10 سنين اعتبرته هو كل اهلى وكل ناسي واصحابى وحبايبى النهارده وانا واقفه اتفرج باستسلام مفيش فى ايدى اى حاجه اعملها مضطرة اقف وايدى متكتفه
كان داخل الاوضه لما شاف نور الحمام مفتوح
بصلى بصه معرفتش افسر معناها ومن غير مايرد
ياترى هو ليه ماردش عليا تفتكروا ماردش
يااارب يكون رجع فى كلامه وخلاص
فضل الامل جوايا لحد مادخل فى يوم وفى ايده بدله جديده وشيك ومع اول حاجه عملها مع اتفه شئ فى تحضيرات
الجواز كان بيضحك
ايوا
ماكانش عارف
دى سعاده بالبدله الجديده! على اى حال وجود البدله بيدل على انى كنت نايمه فى احلام جميله وحدد ميعاد فرح ووضب مكان يتجوز فيه وراح اشترى بدلة الفرح وانا رضيانة
قعد وقت فى لوحده لحد ماعرف يمسك سعادته ويجيلى وهو راسم وش الحزن والاكتئاب وقف يبصلى وكإنه مستنى أقوله مبروك او حتى أسأله عن البدله بس انا فضلت ساكته قولت استنى ويبقى عندى امل لاخر لحظه يمكن يقول
كلام تانى غير اللى فى بالى.
رديت بمنتهى البرود على ايه!
راضي مكنتش عايز ده يحصل بس للاسف خلاص مبقاش فيه رجوع
راضي انا كنت عايز اتكلم معاكى فى موضوع كده
نبع خير!!
راضي هى هتعيش مع امى بس انتى عارفه ان شقة امى قديمه اوى ومش هتبقى حاجه تشرف والناس جايه تباركلها ودى اول جوازة ليها وعايزة تفرح وتتباهى بالمكان اللى الناس هيجولها فيه وشقتنا ماشاء الله زى ماتكون جديده وعفشها كله جديد فبستسمحك بس ان اول اسبوعين فى الجواز نقضيهم هنا وبعد كده ترجعى شقتك تانى وهى تروح عند امى والحياة تمشي عالوضع ده
راضى انتى مراتي و هتقعدى مع امي معززة مكرمه لحد مالاسبوعين يخلصوا
نبع انت بتتجوز عشان تخلف يهمك فى ايه بقى شكلها قدام الناس!! خلاص قلبك مال واعتبرتها تخصك ويهمك زعلها امال بقى لما تبقى مراتك هتعمل فيا ايه تانى عشانها
راضى بعصبيه مش هعمل حاجه يانبع مش هعمل اى حاجه خالص وانا اصلا جاى بستأذنك مش اكتر من كده.
نبع ماشي وانا رفضت ومفيش واحده هتدخل وياريت توصل لامك وليها الكلام ده.
انتهى الحوار بيننا وانا بحاول امسك نفسي بصعوبه خلاص مبقيتش عايزة ابان ضعيفه قدامه تانى كفاية انى ضعفت مرة
عدا حوالى يومين لما لاقيته راجع من برا وهو مكشر على الأخر ووقف قدامى واتكلم بلهجه اول مرة اسمعها منه لانه مهما
قسى عليا ماكانش بيقسى
للدرجه دى
راضى بصوت عالى
